Η αφετηρία τοποθετείται το 146 π.Χ. με την καταστροφή της Κορίνθου. Η Ρώμη, αν και κατακτητής, «αιχμαλωτίστηκε» από τον ελληνικό πολιτισμό. Η δημιουργία της επέτρεψε την ανάμειξη των δύο κόσμων, διαμορφώνοντας τον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό. Η κρίσιμη καμπή ήρθε τον 4ο αιώνα μ.Χ. με τον Μέγα Κωνσταντίνο, ο οποίος μετέφερε την πρωτεύουσα στο Βυζάντιο (330 μ.Χ.) και νομιμοποίησε τον Χριστιανισμό. Αυτή η κίνηση δεν ήταν απλώς γεωπολιτική, αλλά η ληξιαρχική πράξη γέννησης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Παρά την πτώση του δυτικού τμήματος της αυτοκρατορίας, η Ανατολή επιβίωσε και μετασχηματίστηκε. Επί Ηρακλείου (7ος αι.), τα ελληνικά έγιναν η επίσημη γλώσσα του κράτους και ο τίτλος του «Αυτοκράτορα» αντικαταστάθηκε από το ελληνικό . Το Βυζάντιο λειτούργησε ως η «ασπίδα της Ευρώπης» ενάντια στις αραβικές επιδρομές, ενώ η Μακεδονική Δυναστεία οδήγησε το κράτος σε μια νέα χρυσή εποχή ισχύος και πνευματικής άνθησης. Η αφετηρία τοποθετείται το 146 π
Το χρονικό πλαίσιο από την υποταγή της Ελλάδας στους Ρωμαίους (146 π.Χ.) έως την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453 μ.Χ.) αποτελεί μια από τις πιο συναρπαστικές περιόδους της παγκόσμιας ιστορίας, καθώς σηματοδοτεί τη μετάβαση από την κλασική αρχαιότητα στον μεσαίωνα και τη γέννηση του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού. αν και κατακτητής
Θα ήθελες να εστιάσουμε σε κάποια συγκεκριμένη ή στην επίδραση της βυζαντινής διπλωματίας στον σύγχρονο κόσμο; Η αφετηρία τοποθετείται το 146 π
Από τη Ρώμη στη Νέα Ρώμη (146 π.Χ. – 330 μ.Χ.)
Η πρώτη μεγάλη ρήξη ήρθε το 1204 με την Δ' Σταυροφορία και την άλωση της Πόλης από τους Λατίνους, ένα πλήγμα από το οποίο η αυτοκρατορία δεν συνήλθε ποτέ πλήρως. Παρά την ανάκτηση του 1261, το Βυζάντιο περιορίστηκε σε μια περιφερειακή δύναμη. Ωστόσο, η πνευματική του ακτινοβολία παρέμεινε άσβεστη, με την Παλαιολόγεια Αναγέννηση να τροφοδοτεί την ευρωπαϊκή Αναγέννηση μέσω των λογίων που κατέφυγαν στη Δύση.